بی تو...

مدادرنگی هایت را اگر قرض دهی با سبزش روزهایم را نقاشی می کنم و با قرمزش قلب تپنده ای که پر است از شور زندگی و با زردش خورشید خانم مهربانی که گیسوانش را هر روز برای لبخند من شانه می زند

 

مدادرنگی هایت را اگر قرض دهی این کاغذ بی خط نمی ماند و این روزها حک می شوند بر سپیدی تنش

مداد رنگیهایت را اندکی قرض بده خدایا که زندگی اگر طرحی سپید و سیاه باشد هیچ بنده ای دل نمی بندد و دل نمی بازد

دستانم را ببین ، نگاه انگشتانم مدادرنگی هایت را می خواهد .......

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۸/٢ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ توسط ناهید نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ